Znaczna część franczyzodawców w Polsce rekrutuje się spośród producentów bądź dystrybutorów różnego rodzaju produktów. Franczyza pomaga im budować sieć detaliczną, a tym samym rynek zbytu. I choć pokusa, by ustalać ceny sprzedaży do klienta docelowego niekiedy jest duża, prawo tego zabrania. A kary za takie próby są dotkliwe.
Na polskim rynku funkcjonuje kilka typów współpracy w ramach sieci. Sprawdź, czym się one różnią, jakie prawa i obowiązki ma agent, jakie partner, a jakie franczyzobiorca.
Łatwy interes kusi wielu niedoświadczonych biznesmenów. Dlatego, mimo ostrzeżeń i nagłaśnianych przez media przypadków nieuczciwych praktyk, wiele osób wciąż angażuje się w tzw. sieci sprzedażowe, zwane również błędnie „systemami sieciowymi”. Systemy takie często mylone są z działalnością franczyzową, ze względu na pozorne podobieństwa. Występują one zarówno na poziomie podstawowego nazewnictwa (sieć, dystrybutor, licencja), jak i niektórych metod działania (udzielanie licencji na świadczenie usług lub sprzedaż towarów pod „szyldem” „firmy matki”).
Typ franczyzy określa ogólny charakter pracy związanej z działaniem w ramach systemufranczyzowego danego typu. Istnieje kilka głównych typów franczyzy: franczyza zarządcza (management franchise), detaliczna (retail franchise), dystrybucyjna (distribution franchise), franczyza sprzedaży bezpośredniej (sales franchise), inwestycyjna (investment franchise), franczyza białych kołnierzyków (white collar franchise), indywidualnie prowadzona franczyza (job franchise), master franczyza (master franchise) oraz przedstawicielstwo regionalne (area representation).
Europejska Federacja Franczyzy, EFF, została utworzona 23 września, 1972r.
Jej członkami są krajowe stowarzyszenia franczyzowe lub federacje franczyzowe z terenu Europy. EFF przyjmuje także członków stowarzyszonych, tj. stowarzyszenia franczyzowe lub federacje franczyzowe spoza Europy, a także inne osoby, które z racji wykonywanego zawodu są zainteresowane franczyzą lub zaangażowane w działalność z nią związaną. Członkowie stowarzyszeni nie mają prawa głosu i nie mogą być funkcjonariuszami EFF. Cele EFF to, między innymi, prowadzenie bezstronnych i kompetentnych badań nad wszelkimi zagadnieniami związanymi z koordynowanie działań jej członków, promowanie franczyzy, a w szczególności promowanie interesów jej członków.